Dworek Ludwikowskich został wybudowany w 1925 roku.
W pierwotnej formie od frontu rozciągał się ogród, przez który można było dostać się na obszerny taras. Z niego z kolei do wnętrza prowadziły oszklone drzwi. Z biegiem czasu taras zburzono, drzwi zamurowano, ściany odarto z pnącego się po nich dzikiego wina, do dziś budynek zachował cechy architektoniczne dworku. W I poł. XX wieku w dworku mieściła się Ubezpieczalnia Społeczna. Po wojnie funkcjonował tu dom sanatoryjny dla pacjentów po kuracji szpitalnej, a następnie ośrodek zdrowia, Komitet Miejski PZPR i Miejski Dom Kultury. Dwór Ludwikowskich stanowił własność jednej z najbardziej zasłużonych dla Skawiny rodzin. Historia rodziny zaczęła się od Piotra Ludwikowskiego, jednego z rycerzy Jana III Sobieskiego, który postanowił po odsieczy wiedeńskiej nie wracać do rodzinnego Ludwikowa lecz osiedlić się w Skawinie.